Dla rodziców

Egzamin ósmoklasisty – filmy informacyjne Centralnej Komisji Egzaminacyjnej

FILMY INFORMACYJNE


KAMPANIA RZECZNIKA PRAW DZIECKA – JAK REAGOWAĆ?

Jak reagować?


Link do dziennika elektronicznego

E-dziennik


Komunikat prasowy Ministerstwa Edukacji Narodowej dotyczący rekrutacji uczniów na rok szkolny 2019/2020


http://www.kuratorium.katowice.pl/index.php/rodzice-i-uczniowie/rekrutacja/komunikat-prasowy-ministerstwa-edukacji-narodowej-dotyczacy-rekrutacji-uczniow-na-rok-szkolny-2019-2020


ZDROWIE DZIECI

 
         

Egzamin ósmoklasisty


Egzamin ósmoklasisty jest egzaminem obowiązkowym, co oznacza, że każdy uczeń musi do niego przystąpić, aby ukończyć szkołę. Nie jest określony minimalny wynik, jaki uczeń powinien uzyskać, dlatego egzaminu ósmoklasisty nie można nie zdać.
Egzamin pełni dwie zasadnicze funkcje:
- określa poziom wykształcenia ogólnego uczniów w zakresie obowiązkowych przedmiotów egzaminacyjnych i zapewnia uczniowi, jego rodzicom, nauczycielom oraz władzom oświatowym informację zwrotną na temat tego poziomu wykształcenia;
- zastępuje egzamin wstępny do szkół ponadpodstawowych, które wykorzystują wyniki egzaminu ósmoklasisty z poszczególnych przedmiotów jako kryteria w procesie rekrutacji, jeżeli liczba kandydatów jest większa niż liczba wolnych miejsc w danej szkole.
Do egzaminu nie przystępuje uczeń posiadający orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego wydane ze względu na niepełnosprawność intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym lub niepełnosprawności sprzężone, gdy jedną z niepełnosprawności jest niepełnosprawność intelektualna w stopniu umiarkowanym lub znacznym.

Z przystąpienia do egzaminu może być zwolniony:
- uczeń posiadający orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego wydane ze względu na niepełnosprawności sprzężone inne niż niepełnosprawność intelektualna w stopniu umiarkowanym lub znacznym. Z wnioskiem o zwolnienie występują rodzice ucznia do dyrektora okręgowej komisji egzaminacyjnej. Wniosek musi być pozytywnie zaopiniowany przez dyrektora szkoły;
- uczeń, który - ze względu na szczególny przypadek losowy lub zdrowotny - nie mógł przystąpić do egzaminu ani w terminie głównym, ani w terminie dodatkowym;
- uczeń, który jest laureatem lub finalistą olimpiady przedmiotowej albo laureatem konkursu przedmiotowego o zasięgu wojewódzkim lub ponadwojewódzkim, organizowanego z zakresu jednego z przedmiotów objętych egzaminem ósmoklasisty, jest zwolniony z egzaminu z tego przedmiotu.
Na zaświadczeniu o szczegółowych wynikach egzaminu ósmoklasisty w rubryce danego przedmiotu będzie on miał wpisane słowo - odpowiednio - "zwolniony" lub "zwolniona" oraz maksymalny wynik, tj. "100%" (wynik procentowy) oraz "100" (wynik na skali centylowej).

Pierwszy egzamin (rok szkolny 2018/2019) będzie obejmował:
• język polski;
• matematykę;
• język obcy.

Od roku szkolnego 2021/2022 oprócz języka polskiego, matematyki i języka obcego, uczeń będzie jeszcze zdawał egzamin z dodatkowego przedmiotu. Będzie mógł dokonać wyboru spośród następujących przedmiotów: • biologia;
• chemia;
• fizyka;
• geografia;
• historia.

Języki obce jakie ośmioklasista ma do wyboru to: • angielski;
• francuski;
• włoski;
• hiszpański;
• niemiecki;
• rosyjski;
• ukraiński;
przy czym musi to być język, którego uczeń uczył się w szkole w ramach obowiązkowych zajęć edukacyjnych.

Egzamin jest przeprowadzany w dwóch terminach: głównym i dodatkowym.
Termin główny: kwiecień.
Termin dodatkowy: czerwiec.
Do egzaminu w terminie dodatkowym przystępuje uczeń, który nie przystąpił do egzaminu w terminie głównym z przyczyn losowych lub zdrowotnych.
Egzamin ósmoklasisty będzie przeprowadzany w ciągu 3 dni.

15 kwietnia 2019 (poniedziałek), język polski godzina 9.00, 120 minut
16 kwietnia 2019 (wtorek), godzina 9.00 - matematyka- 100 minut
17 kwietnia 2019 (środa), godzina 9.00 - język obcy- 90 minut

Wyniki egzaminu będą przedstawiane w procentach i na skali centylowej (odsetek liczby uczniów, - zaokrąglony do liczby całkowitej - którzy uzyskali z danego przedmiotu wynik taki sam lub niższy niż dany uczeń).

WAŻNE TERMINY

Do 30 września Rodzice ucznia składają dyrektorowi szkoły pisemną deklarację, w której:
• wskazują język obcy nowożytny, z którego uczeń lub słuchacz przystąpi do egzaminu;
• (od 2022 r.) wskazują przedmiot do wyboru, z którego uczeń lub słuchacz przystąpi do egzaminu;
• informują o zamiarze przystąpienia do egzaminu z matematyki (a od 2022 r. również z przedmiotu do wyboru) w języku danej mniejszości narodowej, mniejszości etnicznej lub w języku regionalnym. Do ok. 15 stycznia (3 miesiące przed egzaminem) Rodzice ucznia mogą zgłosić dyrektorowi szkoły pisemną informację o zmianie w deklaracji, którą złożyli do 30 września.
Do ok. 30 marca (nie później niż na 2 tygodnie przed egzaminem) Laureaci i finaliści olimpiad przedmiotowych oraz laureaci konkursów przedmiotowych o zasięgu wojewódzkim lub ponadwojewódzkim mogą przekazać do OKE (za pośrednictwem dyrektora szkoły) informację o zmianie w deklaracji, którą złożyli do 30 września.
Podstawowe zasady obowiązujące podczas przeprowadzania egzaminu
Komunikat dyrektora CKE z 20 sierpnia 2018r. w sprawie materiałów i przyborów pomocniczych, z których mogą korzystać zdający na egzaminie ósmoklasisty, egzaminie gimnazjalnymi egzaminie maturalnym w 2019 roku.

***


Informacja o sposobie organizacji i przeprowadzania egzaminu ósmoklasisty (2018/019)

***

• Podczas egzaminu z każdego przedmiotu każdy zdający siedzi przy osobnym stoliku. Na stoliku mogą znajdować się wyłącznie arkusze egzaminacyjne, materiały i przybory pomocnicze wskazane w komunikacie dyrektora CKE oraz – w przypadku uczniów chorych lub niepełnosprawnych – leki i inne pomoce konieczne ze względu na chorobę lub niepełnosprawność;
• do sali egzaminacyjnej nie można wnosić żadnych urządzeń telekomunikacyjnych, np. telefonów komórkowych, odtwarzaczy mp3, smartwatchy, ani korzystać z nich w tej sali. Złamanie powyższej zasady będzie każdorazowo skutkować unieważnieniem egzaminu z danego przedmiotu;
• w czasie egzaminu zdający mogą opuszczać salę egzaminacyjną w uzasadnionej sytuacji, po uzyskaniu zezwolenia przewodniczącego zespołu nadzorującego i po zapewnieniu warunków wykluczających możliwość kontaktowania się z innymi osobami, poza osobami udzielającymi pomocy medycznej;
• członkowie zespołu nadzorującego nie mogą udzielać zdającym wyjaśnień dotyczących zadań egzaminacyjnych.
Nie mogą również w żaden sposób komentować zadań egzaminacyjnych;
• w przypadku: • stwierdzenia niesamodzielnego rozwiązywania zadań egzaminacyjnych lub • zakłócania przebiegu egzaminu, lub • wniesienia do sali egzaminacyjnej materiałów lub przyborów pomocniczych niewymienionych w komunikacie dyrektora CKE egzamin danego ucznia z danego przedmiotu egzaminacyjnego może zostać unieważniony. Unieważnienie egzaminu z danego przedmiotu

2. Unieważnienie egzaminu z danego przedmiotu może nastąpić:
• podczas egzaminu (decyzja przewodniczącego zespołu egzaminacyjnego), jeżeli uczeń:
• rozwiązuje zadania egzaminacyjne niesamodzielnie,
• wniósł na salę egzaminacyjną jakiekolwiek urządzenie telekomunikacyjne lub korzysta z takiego urządzenia na sali egzaminacyjnej,
• wniósł na salę egzaminacyjną materiały lub przybory niewymienione w komunikacie dyrektora CKE o materiałach i przyborach pomocniczych,
• zakłóca prawidłowy przebieg egzaminu w sposób utrudniający pracę pozostałym uczniom;
• po egzaminie (decyzja dyrektora OKE lub CKE), jeżeli podczas sprawdzania pracy egzaminacyjnej stwierdzono niesamodzielne rozwiązywanie przez ucznia zadania lub zadań zawartych w arkuszu egzaminacyjnym, w
szczególności w przypadku stwierdzenia występowania w pracy ucznia jednakowych sformułowań wskazujących na:
• udostępnianie rozwiązań innemu uczniowi,
• korzystanie z rozwiązań dokonanych przez innego ucznia,
• korzystanie podczas egzaminu z niedozwolonych materiałów, np. przepisanie fragmentu pracy z podręcznika lub opracowania, witryny internetowej,
• skopiowaniu fragmentu tekstu zawartego w arkuszu egzaminacyjnym.
Skutki unieważnienia egzaminu z danego przedmiotu:
• w terminie głównym - koniecznością przystąpienia do egzaminu z tego przedmiotu w terminie dodatkowym; • w terminie dodatkowym - uzyskaniem wyniku "0%" z tego przedmiotu.

Jeżeli - zdaniem ucznia lub jego rodziców - w trakcie egzaminu nie były przestrzegane przepisy dotyczące jego przeprowadzenia, uczeń lub jego rodzice mogą w terminie 2 dni roboczych od dnia egzaminu z danego przedmiotu zgłosić pisemne zastrzeżenia do dyrektora okręgowej komisji egzaminacyjnej.

Uczeń lub jego rodzice mają prawo wglądu do swojej sprawdzonej i ocenionej pracy egzaminacyjnej, w miejscu i czasie wskazanym przez dyrektora okręgowej komisji egzaminacyjnej, w ciągu 6 miesięcy od dnia wydania przez nią zaświadczenia/informacji o szczegółowych wynikach egzaminu.

Do każdego przedmiotu objętego egzaminem ósmoklasisty został przygotowany informator zawierający opis egzaminu z danego przedmiotu oraz przykładowe zadania egzaminacyjne wraz z rozwiązaniami. Informatory można znaleźć pod tym adresem:

www.cke.edu.pl

DOSTOSOWANIE WARUNKÓW I FORM PRZEPROWADZANIA EGZAMINU DO INDYWIDUALNYCH POTRZEB UCZNIÓW

Uczniowie ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, w tym:
• uczniowie niepełnosprawni;
• uczniowie niedostosowani społecznie;
• uczniowie zagrożeni niedostosowaniem społecznym;
• osoby niebędące obywatelami polskimi, a korzystające z nauki i opieki w szkołach podstawowych; przystępują do egzaminu ósmoklasisty zgodnie z ogólnym harmonogramem i według obowiązujących wymagań egzaminacyjnych, w warunkach lub formach dostosowanych do ich potrzeb.

Za dostosowanie warunków i form przeprowadzania egzaminu do potrzeb uczniów odpowiada przewodniczący szkolnego zespołu egzaminacyjnego (zazwyczaj jest nim dyrektor szkoły). Związane z tym działania najczęściej jednak spoczywają na pedagogu szkolnym. W związku z tym, powinien on bardzo dobrze znać obowiązujące procedury.

Sposób dostosowania warunków lub form przeprowadzania egzaminu do potrzeb i możliwości danego ucznia wskazuje rada pedagogiczna, wybierając spośród dostosowań wskazanych w komunikacie dyrektora CKE.

Komunikat ten jest publikowany do 10 września roku szkolnego, w którym jest przeprowadzany egzamin.

Komunikat dyrektora CKE z 20 sierpnia 2018 r. w sprawie szczegółowych sposobów dostosowania warunków i form przeprowadzania egzaminu ósmoklasisty i egzaminu gimnazjalnego w roku szkolnym 2018/2019

Dokumenty, na podstawie których przysługuje dostosowanie warunków lub form przeprowadzania egzaminu





Zaświadczenie o stanie zdrowia lub opinię poradni psychologiczno-pedagogicznej należy przedłożyć dyrektorowi szkoły nie później niż do 15 października. Jeżeli dokument został wydany po tym terminie - należy go złożyć niezwłocznie po otrzymaniu.
Dyrektor szkoły lub upoważniony przez niego nauczyciel ma obowiązek - do 30 września - poinformować rodziców o możliwych sposobach dostosowania warunków i form przeprowadzania egzaminu ósmoklasisty.
Nie później niż do 20 listopada dyrektor szkoły przekazuje rodzicom ucznia na piśmie informację o sposobie dostosowania warunków lub form egzaminu przyznanych uczniowi przez radę pedagogiczną.
Jeżeli konieczność dostosowania warunków i form egzaminu nastąpiła po 20 listopada – dyrektor szkoły niezwłocznie zawiadamia rodziców ucznia oraz dyrektora okręgowej komisji egzaminacyjnej o przyznanych przez radę pedagogiczną dostosowaniach.


Wskazówki dla rodziców dotyczące zachowania bezpieczeństwa w korzystaniu z gier komputerowych



Określ zasady dotyczące czasu, jaki twoje dziecko może przeznaczać na gry komputerowe. Zadbaj o to, aby dziecko nie grało codziennie, ale też nie rób tradycji z tej formy spędzania czasu. Jeśli ustalisz, że w waszym domu gra się w określone dni, np. w piątki i niedziele, dziecko przez cały tydzień będzie żyło oczekiwaniem na włączenie komputera.
Zainteresuj się, w co gra twoje dziecko i czy gra jest dla niego odpowiednia. Porozmawiaj z dzieckiem o grach, z których korzysta, sprawdź, czego może się z nich nauczyć. Zanim kupisz swojemu dziecku grę, upewnij się, że jest odpowiednia do jego wieku. Może ci w tym pomóc system oceny gier PEGI. Zwróć uwagę, czy w zachowaniu twojego dziecka nie pojawiają się sygnały uzależnienia od komputera. Upewnij się, że twoje dziecko z powodu grania nie zaniedbuje obowiązków domowych i szkolnych. Sprawdź, czy gra jest pozbawiona mikropłatności. Pamiętaj, że istnieją mini gry, które nie wymagają instalacji, a zawierają treści nieodpowiednie dla dzieci. Zwróć uwagę na to, czy w grze można kontaktować się z innymi graczami. Jeśli tak – sprawdź, czy znajomości, jakie zawiera twoje dziecko, są bezpieczne. Kontakt z innymi użytkownikami może być potencjalnym źródłem niebezpiecznych sytuacji i podejmowania ryzykownych zachowań.

Wskazówki pochodzą z broszury pt.: „Zagrożenia w Internecie. Zapobieganie-reagowanie. Gry komputerowe”. Broszura dostępna jest pod adresem: https://www.ore.edu.pl/materialy-do-pobrania/category/55-profilaktyka-agresji-i-przemocy

Gdzie można uzyskać pomoc
W celu uzyskania porad i wskazówek rodzice mogą dzwonić pod nr telefonu 800 100 100, oferujący bezpłatną i anonimową pomoc dla dorosłych (rodziców, nauczycieli, pedagogów). Dzieci i młodzież, którzy potrzebują pomocy, chcą z kimś porozmawiać o swoich problemach mogą dzwonić pod numerem telefonu 800 121212 (Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży Rzecznika Praw Dziecka).


Ile ważą szkolne tornistry?

Artykuł


Poradnik zdrowego żywienia

             


Kalendarz roku szkolnego 2017/2018

           


Zajęcia dodatkowe roku szkolnego 2017/2018

           




Zważ tornister dziecka!!!

W dniu 21.09.2017 r. upoważnieni przedstawiciele Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Dąbrowie Górniczej przeprowadzili w klasach I - III w Zespole Szkolno-Przedszkolnym w Dobieszowicach ocenę obciążenia uczniów ciężarem tornistrów. Zgodnie z zakresem badania zważono łącznie74 uczniów z 5 oddziałów oraz ich plecaki. Plecaki zważono z całą zawartością, którą uczeń przyniósł do szkoły.
Zajęcia w naszej szkole prowadzone są w systemie jednozmianowym. Uczniowie mają przypisane sale, w których prowadzone są zajęcia, jak również posiadają możliwość pozostawienia części przyborów szkolnych i podręczników. Miejsce to stanowią szafki w klasach. Analizując powyższy temat należy podkreślić, że brak jest uregulowań prawnych co do obciążenia uczniów ciężarem tornistrów. Wg zaleceń Światowej Organizacji Zdrowia przeciętny ciężar tornistra nie powinien przekraczać 10 do 15% masy ciała ucznia. Należy zwrócić uwagę, że nadmiernie obciążone plecaki i ich nieprawidłowe noszenie mogą być przyczyną wad postawy u dzieci.
Poniższa tabela wskazuje zbiorcze zestawienie obciążenia uczniów ciężarem tornistrów w poszczególnych klasach.

Tabela pokazuje, że w przypadku 52 uczniów co stanowi 70% badanych dzieci ciężar tornistra jest znacznie większy niż 10% wagi ich ciała. Rekordziści z klasy Ia i IIIa Nosili na plecach odpowiedni 5,08 kg, 5,70 kg i 7,00 kg.
Przeciążone szkolne plecaki, jak pokazuje analiza wynikają nie tylko ze zbyt dużej liczby książek i zeszytów. Uczniowie noszą w swoich plecakach więcej niż jeden piórnik, notatniki, pamiętniki, maskotki oraz termosy, butelki z napojami, pojemniki z drugim śniadaniem. Z danych zawartych w tabeli wynika, że konieczna jest eliminacja zbędnego obciążenia ucznia. Ścisła współpraca z rodzicami może nauczyć dzieci racjonalnego pakowania tornistrów i usuwania z nich niepotrzebnych rzeczy.


Prawidłowa waga plecaka

Według zaleceń lekarzy, prawidłowa waga plecaka nie powinna przekraczać 10% masy ciała dziecka. Zatem przeciętny uczeń powinien nosić nie więcej niż 3-4 kg. Więcej kilogramów powoduje nadmierne obciążenie kręgosłupa. W czasie kiedy dziecko intensywnie rośnie, taki nacisk jest niezdrowy i prowadzi przede wszystkim do skrzywień kręgosłupa.

Co może rodzic?
Przede wszystkim rodzic może kupić odpowiedni plecak. Właśnie plecak, a nie tornister. Plecak jest praktyczniejszy (można go wykorzystać w czasie wakacji, czy wziąć na wycieczkę), pojemniejszy i przede wszystkim lżejszy. Normy europejskie wskazują wagę do 1200g dla uczniów klas I-III i do 1400g dla starszych, ale można kupić takie o wadze do jednego kilograma. Oczywiście musi to być plecak z usztywnionymi plecami (to bardzo ważne) i szerokimi szelkami, które pomogą rozłożyć ciężar. Odpowiednie usztywnienie (najlepiej z lekkiej, wyprofilowanej pianki) pozwala przenieść ciężar na całe plecy.
Podobnie ma się rzecz z piórnikiem – tu też trzeba kierować się wagą, ale i rozsądkiem: piórnik ma pomieścić najpotrzebniejsze przybory. Co jakiś czas warto piórnik przejrzeć wspólnie z dzieckiem i odrzucić rzeczy zupełnie nie używane i zbędne. Duże, ozdobne linijki wypełnione płynem niech leżą w domu, w szkole wystarczy najprostsza linijka, w dodatku jedna.
Pudełka śniadaniowe są bardzo wygodne i dosyć ciężkie, trzeba pomyśleć o tym przy zakupie, a może ustalić, że kanapkę w lekkim papierze dziecko będzie wkładać zawsze do jednej kieszeni?
Należy systematycznie sprawdzać, co dziecko ma w plecaku. Zdarza się, że zabiera ze szkoły prace plastyczne (na przykład zwierzątka z kamieni), a potem nosi je i nosi, bo zapomina wyjąć. Trzeba też sprawdzić, czy razem z dzieckiem do szkoły nie podróżuje kilkanaście ciężkich resoraków.

www.dziecirosna.pl/szkola/szkola_podstawowa/ciezkie_zycie_ucznia_czyli_rzecz_o_szkolnym_plecaku.html

Joanna Górnisiewicz


10 wskazówek dla rodziców
dotyczących bezpiecznego korzystania z gier komputerowych

W liście minister zwraca się z prośbą do dyrektorów i nauczycieli o podjęcie działań zmierzających do zapoznania rodziców z zagrożeniami płynącymi z nieostrożnego korzystania z zasobów sieci. Dodatkowo istotne jest, aby zwrócić uwagę na zachowanie ucznia w ostatnim czasie – jego ogólne samopoczucie, poziom zmęczenia, rodzaj filmów i muzyki, jakiej słucha.

1) Określ zasady dotyczące czasu, jaki twoje dziecko może przeznaczać na gry komputerowe.
2) Zadbaj o to, aby dziecko nie grało codziennie, ale też nie rób tradycji z tej formy spędzania czasu. Jeśli ustalisz, że w waszym domu gra się w określone dni, np. w piątki i niedziele, dziecko przez cały tydzień będzie żyło oczekiwaniem na włączenie komputera.
3) Zainteresuj się, w co gra twoje dziecko i czy gra jest dla niego odpowiednia. Porozmawiaj z dzieckiem o grach, z których korzysta, sprawdź, czego może się z nich nauczyć.
4) Zanim kupisz swojemu dziecku grę, upewnij się, że jest odpowiednia do jego wieku. Może ci w tym pomóc system oceny gier PEGI.
5) Zwróć uwagę, czy w zachowaniu twojego dziecka nie pojawiają się sygnały uzależnienia od komputera.
6) Upewnij się, że twoje dziecko z powodu grania nie zaniedbuje obowiązków domowych i szkolnych.
7) Sprawdź, czy gra jest pozbawiona mikropłatności.
8) Pamiętaj, że istnieją mini gry, które nie wymagają instalacji, a zawierają treści nieodpowiednie dla dzieci.
9) Zwróć uwagę na to, czy w grze można kontaktować się z innymi graczami. Jeśli tak – sprawdź, czy znajomości, jakie zawiera twoje dziecko, są bezpieczne. Kontakt z innymi użytkownikami może być potencjalnym źródłem niebezpiecznych sytuacji i podejmowania ryzykownych zachowań.


Informacja dla rodziców

W związku z licznymi zapytaniami ze strony rodziców doczyczącymi reform oświaty, prosimy o zapoznanie się z następującymi stronami internetowymi Ministerstwa Edukacji Narodowej i Kuratorium Oświaty w Katowicach:

www.reformaedukacji.men.gov.pl


www.kuratorium.katowice.pl/index.php?page=NwesPage&menultemid=1014



Twoje dziecko zgubiło lub zniszczyło podręcznik? Komu i ile trzeba zapłacić?


Regulamin przyznawania nagrody Wójta

Informacje dotyczące ubezpieczenia


Zespół Szkolno-Przedszkolny w Dobieszowicach
jest członkiem Stowarzyszenia „Przyjazna Szkoła”
i uczestniczy w akcji „1%”.
W ramach tej akcji zebrano 3276,35 zł.
Cała kwota została przekazana
na zakup ławek i krzeseł do klas I-III.


Informacja dla uczniów i rodziców


Koło terenowe „Dobieszowice” Stowarzyszenia na rzecz Zabytków Fortyfikacji „Pro Fortalicum” organizuje Marsz harcerski po fortyfikacjach Gminy Bobrowniki. Marsz odbędzie się 23 kwietnia 2016 r. (sobota) w godz. 8.00-14.00.
Zbiórka: Wymysłów – zbieg ulicy Leśnej z ulicą Kościuszki.
Koniec marszu: schron bojowy nr 52 w Dobieszowicach.
Koszt uczestnictwa w marszu 5 zł od osoby.
W czasie przemarszu przewodnik przekaże informacje o zwiedzanych obiektach, nastąpi prezentacja uzbrojenia i wyposażenia współczesnych jednostek wojskowych oraz prezentacja rekonstruktorów odtwarzających Ludowe Wojsko Polskie.
Na zakończenie zorganizowane zostanie ognisko oraz test wiedzy z nagrodami dla uczestników.


Toplista książek dla rodziców
przedszkolaków i dzieci
w wieku wczesnoszkolnym

Jak rozmawiać z małym człowiekiem, aby chciał nas wysłuchać? Jak wyznaczać granice i rozwiązywać konflikty? W jaki sposób wspierać dziecko w nauce? Co robić, gdy pojawiają się problemy z kolegami? Czy nagrody i kary to dobry pomysł? Wybraliśmy dla Was książki, które będą mądrym wsparciem, pomogą budować autorytet rodzica bez autorytaryzmu, udzielą odpowiedzi na najczęściej pojawiające się pytania i pomogą rozwiązać wiele problemów.

„Siłowanki” A. DeBenedet, L. Cohen

Bliski kontakt fizyczny, prawo do walki, siłowania i „niebezpiecznych zabaw” są potrzebne każdemu dziecku. Najlepszymi partnerami do tych zabaw są rodzice! Dzięki „siłowankom” dzieci mają szansę rozładować nadmiar energii i dać ujście emocjom, zwiększyć zaufanie do rodziców i do samych siebie, nauczyć się, że okazjonalne siniaki to część dzieciństwa, a przede wszystkim – świetnie się bawić i zacieśniać rodzinne więzy. Czerpiąc inspirację z gimnastyki, sportów walki, baletu, tradycyjnych dyscyplin sportowych, a nawet zachowań zwierząt, autorzy „Siłowanek” przedstawiają kilkadziesiąt ilustrowanych propozycji wspólnych zabaw dla dzieci i rodziców z obszernym komentarzem na temat ich znaczenia dla rozwoju. To doskonały pomysł na wspólne spędzenie czasu i zaktywizowanie dziecka. Z takiego prezentu ucieszą się nie tylko rodzice, ale i maluchy.
Książka do nabycia w naszym sklepie: http://sklep.dzielnicarodzica.pl/pl/a-debenedet-l-cohen-silowanki.html

„Agresja. Nowe tabu?” J. Juul

„Kiedy jego rodzice są zawsze bardzo mili i uśmiechnięci, uprzejmi i delikatni, jak ma się dowiedzieć, że inni ludzie bywają także urażeni, cierpią ból, frustrację, przeżywają smutek i tracą cierpliwość? I jeśli chcą, żeby było ono ciągle szczęśliwe, jak ma zrozumieć, że przeciwne uczucia, których doświadcza, również są dobre i jak najbardziej na miejscu? Co ma zrobić z całą resztą emocji, która kotłuje się w jego głowie?” Agresja u dzieci nie jest przejawem złego charakteru, lecz ważnym sygnałem, że nie radzą sobie one z silnymi emocjami. Zamiast krytykować i karać dziecko, trzeba zrozumieć, co stoi za jego zachowaniem. Tłumienie trudnych emocji w dzieciństwie może prowadzić do nieumiejętności radzenia sobie z nimi w przyszłości, a co za tym idzie do ich ujścia w przemocy lub do przesadnej bierności. Jesper Juul, światowej sławy pedagog i terapeuta rodzinny, pokazuje, jak radzić sobie z przejawami agresji u dzieci, rozładowywać trudne emocje, co zrobić, gdy rodzeństwo ze sobą walczy. Krótka, napisana zrozumiałym językiem, bardzo ważna książka dla rodziców dzieci, które zaczynają uczyć się świata i samych siebie.
Książka do nabycia w naszym sklepie: http://sklep.dzielnicarodzica.pl/pl/jesper-juul-agresja-nowe-tabu.html

„Jak mówić, żeby dzieci nas słuchały. Jak słuchać, żeby dzieci do nas mówiły” A. Faber, E. Mazlish

Poradnik, który zyskał światową sławę i miano kultowego – uwielbiany przez rodziców. Autorki pokazują, dlaczego uważne słuchanie i komunikacja za pomocą właściwych słów, ułatwiających odczytanie intencji, są tak ważne w relacjach – nie tylko z dzieckiem. Uczą, jak pomóc dzieciom, by radziły sobie ze swoimi emocjami, jak zachęcić je do współpracy, czym zastąpić kary i jak wprowadzić pozytywną wewnętrzną motywację. Wskazówki przekazane są w sposób bardzo jasny, zarówno dzięki przystępnemu językowi, jak i czytelnej szacie graficznej. Oprócz opisu doświadczeń autorek (prywatnych, jak i zawodowych) pojawiają się wypowiedzi rodziców (również polskich), komiksy, wyliczenia i wyróżnienia. Najważniejsze informacje łatwo wpadają w oczy i zostają zapamiętane. Książka uświadamia, jak niewiele potrzeba, aby usprawnić komunikację i wypracować pozytywne relacje z dzieckiem poprzez wprowadzenie drobnych zmian.
Książka do nabycia w naszym sklepie: http://sklep.dzielnicarodzica.pl/pl/a-faber-e-mazlish-jak-mowic-zeby-dzieci-nas-sluchaly-jak-sluchac-zeby-dzieci-do-nas-mowily.html

„Dorastanie w zaufaniu” J. Mole

Większość obecnych rodziców wychowała się w systemie kar i nagród. Ciężko nam uwierzyć, że można układać swoje relacje z dzieckiem w inny sposób. Że nagrody i pochwały nie tylko nie działają, ale wręcz niszczą wewnętrzną motywację. Że kary przeszkadzają w prawidłowym rozwoju i odnoszą odwrotny do pożądanego efekt. Że dziecko traktowane z szacunkiem i po partnersku nie „wejdzie nam na głowę”… Krótka ale niezwykle treściwa książka Justine Mole pozwala zmienić ten tok myślenia. Proponuje alternatywę – pokazuje, czym jest uwaga, jak budować zaufanie, jak komunikować się bez manipulacji w postaci nagród i kar. Utrzymana w ciepłym tonie, bez moralizatorstwa, pełna za to konkretnych przykładów i cytatów, książka stanowi doskonałą pomoc dla rodziców i opiekunów, którzy szukają nowych, wartościowych dróg wychowawczych. Otwiera oczy.
Książka do nabycia w naszym sklepie: http://sklep.dzielnicarodzica.pl/pl/p/Justine-Mol-DORASTANIE-W-ZAUFANIU/23024232

„Kryzys szkoły” J. Juul

Ten krótki, ale bardzo treściwy szkic zawiera przemyślenia sławnego pedagoga i terapeuty na temat problemów współczesnej szkoły. To ważna pozycja, którą warto podarować rodzicom stojącym przed wyborem szkoły dla maluchów szykujących się do rozpoczęcia swojej edukacyjnej drogi, rodzicom dzieci, dla których nauka stanowi problem, a także pedagogom i osobom na co dzień pracującym z dziećmi. Czy szkoła może sprawiać dzieciom radość? Czy może dawać satysfakcję nauczycielom? Jak wspierać dziecko w obliczu szkolnej presji i rozwiązywać problemy, które rodzą się w grupie rówieśników? Juul postuluje radykalne zmiany – zaufanie dzieciom zamiast przymusu, naukę komunikacji z dzieckiem i budowania relacji na linii nauczyciel-dziecko, naukę samodzielnego myślenia, a nie sztywne schematy i reguły. Jego wywód skłania do refleksji nad kondycją współczesnej oświaty i rolą dziecka w szkole.
Książka do nabycia w naszym sklepie: http://sklep.dzielnicarodzica.pl/pl/jesper-juul-kryzys-szkoly-co-mozemy-zrobic-dla-uczniow-nauczycieli-i-rodzicow.html

„Kreatywne szkoły” K. Robinson

Sir Ken Robinson jest uznanym w skali światowej pisarzem, mówcą i doradcą, liderem w dziedzinie rozwoju kreatywności, innowacyjności i zasobów ludzkich. Współpracował z rządami państw w krajach Europy i Azji, z międzynarodowymi organizacjami kulturowymi oraz z narodowym i stanowym systemem edukacji w USA. W swojej książce krytykuje przestarzały, przemysłowy model edukacji i pokazuje, jak wdrożyć wysoce spersonalizowany, ekologiczny model, pozwalający na wykorzystanie bezprecedensowych możliwości XXI wieku w kształtowaniu osobowości uczniów i przygotowaniu ich do wyzwań współczesnego świata. Książka "Kreatywne szkoły" pełna jest przykładów, wyników przełomowych badań i rekomendacji profesjonalistów z całego świata, napisana wciągającym stylem, z poczuciem humoru. Doskonała inspiracja dla nauczycieli i rodziców, aby na nowo przemyśleli prawdziwą naturę i cele edukacji. "Możesz być częścią zmiany" - mówi Ken Robinson. Stąd też podtytuł „Oddolna rewolucja, która zmienia edukację”. Książka idealna na prezent dla rodziców szukających alternatywy dla państwowego systemu szkolnictwa

Moje dziecko w przedszkolu i szkole.
Poradnik dla rodziców uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi


9 pomysłów na kreatywne spędzanie czasu z dziećmi

Każdy z nas miewa dni, kiedy brakuje mu motywacji, czasu czy cierpliwości na zabawy z naszymi kipiącymi energią maluchami. Z drugiej strony jesteśmy świadomi tego, jak ważne jest, abyśmy aktywnie z nimi spędzali czas. W ten sposób nasze dzieci uczą się od nas, jak stawiać czoło różnym, nieraz skompilowanym wyzwaniom, a także rozwijają umiejętność kreatywnego i logicznego myślenia. Zatem, co zrobić, gdy pomimo wszelkich „przeciwności losu” chcemy dostarczyć dziecku kreatywnej rozrywki, ale nie mamy pomysłu, jak to zrobić?

1. Zagrajcie w tradycyjną grę – pozycji dostępnych na rynku jest mnóstwo. Gry takie jak Scrabble czy Yenga wprost zmuszają do ruszenia głową – i to nie tylko najmłodszych! Inne np. Dixit rozwijają wyobraźnię i umiejętność kreatywnego myślenia. Ustalcie wspólnie, jakie zabawy najbardziej Was interesują, aby każdy mógł zagrać w coś, co najbardziej lubi. I nie zakładajcie z góry, że wygra najstarszy, możecie się mocno zdziwić!
2. Czy znasz pojęcie Do It Yourself? To hasło, które promuje ręcznie robione przedmioty, ozdoby, zabawki czy własnoręcznie uszyte ubrania. Jeśli należysz do pokolenia, które wolny czas spędzało na wycinaniu śnieżynek z papieru, rysowaniu komiksów i pisaniu własnych bajek, pokaż dziecku na ile różnych sposobów można wykorzystać papier, nożyczki i kilka flamastrów.
3. Zbudujcie coś! Pamiętacie, jak w dzieciństwie z przyjemnością bawiliście się klockami, sklejaliście i malowaliście modele popularnych samochodów czy samolotów. Wiele współczesnych dzieci nie zaznało tej przyjemności. Takie zajęcie przyniesie Wam nie tylko mnóstwo frajdy, ale także pozwoli rozwinąć umiejętności manualne, wyrobić w dziecku cechy takie, jak cierpliwość, dokładność, umiejętność czytania ze zrozumieniem. Wspólne zabawy, takie jak sklejanie modeli, układanie puzzli czy konstrukcji z klocków są świetna okazją do przekazania cennej wiedzy - np. ciekawostek historycznych!
4. Przełamujcie rutynę – ile razy zdarzyło Wam się wybrać inną drogę do szkoły lub wyjątkowo zamiast jechać na zakupy, wspólnie spędzić czas z dziećmi? Złamanie raz na jakiś czas codziennego schematu, pozwala porzucić szablonowe myślenie i nauczyć Twoje dziecko podejmowania właściwych decyzji oraz zarządzania wolnym czasem.
5. Nie czytajcie bajek – stwórzcie własną! Najlepszym sposobem na pobudzenie kreatywności jest wymyślanie barwnych postaci oraz, zależnie od preferencji i odwagi, zabawnych czy też strasznych historii! Odłóżcie ulubione książki z powrotem na półkę i spróbujcie bawić się swoją wyobraźnią Porzucam teraz wątek tradycyjnych zabaw i przedstawię Wam moje pomysły na rozrywkę z wykorzystaniem nowych technologii. Chciałbym pokazać Wam, że wykorzystanie smartfonów, tabletów i innych gadżetów do wspólnej zabawy może być naprawdę pożyteczne i przynieść mnóstwo frajdy.
6. Wykorzystaj aplikacje mobilne. Chociaż bardzo często zdarza się nam je demonizować, aplikacje mogą być świetnym źródłem rozrywki, niezależnie od wieku. Wiele z nich oferuje nie tylko gry. Są wśród nich także programy edukacyjne na przykład matematyczne lub językowe łamigłówki, quizy czy kalambury, nad którymi wspólnie możecie się pogłowić (a przy okazji sprawdzić swoje słabe i mocne strony). Wszystkie programy zawierają zwykle szczegółowy opis, który ułatwi odpowiednie dopasowanie tematyki i poziomu gry do wieku naszego dziecka.
7. Nauczcie się języka. W internecie dostępnych jest wiele darmowych kursów językowych, dostosowanych do wieku i poziomu zaawansowania uczestników. Znajdziecie w nich odpowiednio uporządkowane zasady gramatyki, konstruowania zdań czy słowotwórstwa. Wszystko to wzbogacone jest darmowymi pakietami ćwiczeń i filmików w języku angielskim, dostępnych w każdej chwili, na specjalnej platformie online. Jeśli więc wolicie intelektualne formy rozrywki, zapiszcie się na kurs przeznaczony dla rodziców i dzieci i wspólnie rozwijajcie swoje językowe umiejętności.
8. Technologia i ruch! Jednym z ciekawszych rozwiązań dla aktywnych dzieci jest konsola Xbox lub Kinnect. Microoft od lat tworzy i dostarcza dopasowane do różnego wieku gry w każdym gatunku. Do najciekawszych należą te zręcznościowe, w których przed ekranem telewizora trzeba imitować ruchy sportowców, rozgrywać mecze siatkówki plażowej czy wczuć się w role kierowcy rajdowego.
9. Nagrajcie teledysk! W dzisiejszych czasach dostęp do smartfonów, tabletów czy aparatu z funkcją nagrywania ma już praktycznie każdy z nas. Na pewno macie ulubione kawałki, przy których Wy i Wasze dzieci lubicie się bawić, śmiać i tańczyć. Przypuszczam, że Wasze pociechy wielokrotnie próbowały wczuć się w rolę gwiazdy, komicznie naśladując ruchy z ekranu, wykrzykując tekst piosenki. Dlaczego więc nie porzucić schematów i nie zaszaleć razem z nimi? W tej sytuacji, to my, dorośli możemy nauczyć się od naszych dzieci spontaniczności.
Jak widać, pomysłów na kreatywne spędzanie czasu jest wiele. Obecnie, także dzięki nowym technologiom (a przede wszystkim umiejętnemu ich wykorzystywaniu) możemy wspierać rozwój dziecka – pobudzać jego wyobraźnię, dać mu pole do popisu i odkrywania nowych umiejętności. Ważne jest, abyśmy to my, dorośli byli dla nich inspiracją. Pokażcie maluchom swoje pasje – gdy uda Wam się ich zainteresować i wciągnąć do wspólnej zabawy, będziecie mogli spędzać razem jeszcze więcej czasu – a to, bez wątpienia najlepsze, co możecie im dać.

Artykuł - autor: Marcin Marzec

Razem w płaczu. Empatia w relacjach z dzieckiem

Artykuł - autor: Klaudyna Andrijewska

Matylda, moja 2,5 letnia córka, leży na podłodze, płacze i krzyczy: „nie chcę”. Jak do tego doszło, że ten mały człowiek położył się i pogrążył w rozpaczy? Przyczyny mogły być różne, może głód, może zmęczeni. Wszelkie drobne niepowodzenia, odmowy, zgrzyty, które padną na grunt głodu lub zmęczenia z dużym prawdopodobieństwem skończą się właśnie płaczem, leżeniem na podłodze.

Rozumiem, dlaczego często słyszę, że dzieci płaczą bez powodu. Ten drobiazg, który przechyli szalę goryczy, może być czasami dla dorosłego niezauważalny. I wydawać się może, że cały ten płacz jest o nic. Ale on nigdy nie jest o nic, zawsze jest powód i przyczyna. Powód to będzie przewrócona wieża z klocków, przyczyna - brak możliwości poradzenia sobie w tej chwili z taką sytuacją (na przykład przez głód lub zmęczenie).
Do takich wniosków dochodzę, obserwując Matyldę. Patrzę na to oczywiście zupełnie subiektywnie, bo inaczej nie umiem, ale też chyba nie chcę. Ponieważ w relacji z moją córką chcę być sobą, szukając odpowiedzi, kieruję się własną intuicją. Staram się więc na jej płacz spojrzeć przede wszystkim ze współczuciem. Kiedy uświadamiam sobie jego przyczyny jest mi łatwiej. Przecież ja też kiedy jestem zmęczona, gorzej radzę sobie z rzeczywistością, nie mówiąc już o głodzie, który potrafi obudzić we mnie demona. Tylko że ja jestem dorosła, mój mózg zdążył się już ukształtować, neurony wydeptały sobie już między sobą wspólne dróżki i ja też poznałam siebie na tyle, by rozumieć swoją irytację, smutek… Chyba się troszkę zapędziłam… nie, nie zawsze wiem co czuję, nie zawsze rozumiem to, co dzieje się w moich emocjach, a mam już dużo ponad 30 lat.
Nie powinno mnie więc dziwić, że moja mała córeczka leży na podłodze i nie potrafi mi powiedzieć, dlaczego płacze. Więc kto ma to wiedzieć, kto ma jej to wytłumaczyć, kto ma ją nauczyć rozumieć samą siebie. Ja? Jak? Kto mnie tego nauczy? Trochę przeraża mnie to zadanie.
Ale po kolei (bo przecież ona tam wciąż leży i płacze, ja jeszcze nic nie zrobiłam). W płaczu nie ma nic złego, płacz pomaga wyrazić emocje, uzewnętrznić swój stan. Kiedy Matylda się uderzy, coś ja zaboli, pozwalam się jej wypłakać. Nigdy nie mówię: „nic się nie stało”. Oglądam „bubę”, całuję, pytam czy bardzo boli.Pozwalam przeżyć ból. Nie odwracam jej uwagi od tego, co się stało. Nie stała się przez to płaczliwym dzieckiem, wręcz przeciwnie. Płacz przy uderzeniu oznacza poważną sprawę. Zwykłe bezbolesne potknięcia, upadki kończą się prośbą o pocałunek lub samoucałowniem „buby”.
Mam poczucie, że dzięki temu, że nie lekceważyłam kiedyś jej sygnałów, dopracowałyśmy się szczerej, konstruktywnej relacji na tym gruncie. Dziś wiem, że kiedy Matylda płacze, to znaczy, że naprawdę ją coś zabolało. Może z emocjami jest tak samo, jeśli dam im przestrzeń, potraktuję je poważnie, moja córka poczuje się ze mną bezpieczna? Dam jej buziaka na „bubę”, nawet jeśli wydaje mi się, że ta rozlana woda to drobiazg, nawet jeśli nie rozumiem w tym momencie, dlaczego leży tam w kącie i płacze.
Przytulam więc i mówię: widzę, że ci smutno. Może razem pobujamy twój smutek. Jeśli wiem, że może być głodna, daję jeść, jeśli zbliża się pora snu, proponuję wspólne czytanie, by się wyciszyć. Nie odwracam jej uwagi od tego, co się z nią dzieję, pozwalam, by poznawała siebie. Nie mówię, że nic się nie stało, kiedy widzę, że w świecie mojej córki leją się łzy, ufam im. To nie jest żaden magiczny sposób. Czasami płacz trwa krócej, czasami dłużej, ale moja córka nie jest w tym sama. A to wydaje mi się najważniejsze - dać jej poczucie, że kiedy jest smutna, nie jest sama.
Nie jestem supermamą, która osusza łzy i potrafi rozśmieszyć, gdy jest źle. Jestem zwykła mamą, która stara się zrozumieć 2,5-letnie serduszko. Zdarza się, że mam dość, że jedno zmęczenie zderza się z drugim… bywa, że muszę się zatrzymać, by otrzepać z siebie schemat, empatia nie jest moją drugą naturą. Bywa, że to ja, moje zachowanie, dążenie do realizacji moich potrzeb jest przyczyną płaczu. Czasami Matylda płacze nie ze smutku, lecz płacze, bo jest zła, jest wściekła na mnie. Dlaczego? Bo zabrałam jej patyczek do szaszłyków, który sobie wkładała do nosa, bo chcę żebyśmy zakończyły zabawę i wyszły z psami na spacer, bo jestem zmęczona i chcę żebyśmy poszły już spać. No tak, ale jak to zła na mnie? Przecież mam rację: patyczkiem można sobie zrobić krzywdę, psy potrzebują wyjść, jest późno i trzeba już iść spać.
Tylko że złość nie jest logiczna, nie szuka sprawiedliwości, racji, kompromisów. Złość służy do wyrażenia "ja", do wykrzyczenia JA, MOJE, CHCĘ, NIE CHCĘ. A w tym krzyku rodzi się człowiek, rodzi się moc bycia sobą. Pozwalam więc, jak umiem, płynąć tej złości. Trudne to jest, trudne. Błądzę jak we mgle i znów najważniejsze wydaje mi się dać poczucie: widzę, ze jesteś wściekła, ale w każdej chwili możesz się do mnie przytulić. Rozumiem, że nie chcesz wyjść na spacer, ale nasze psy tego potrzebują. Mogę cię przytulić? Nie jesteś sama, jestem przy tobie. Razem damy radę. I jakoś dajemy.
Wychodzimy z psami, kładziemy się spać, wyrzucamy patyk do szaszłyków, albo nie… to naprawdę nie ma znaczenia. Bo jeśli obie mówimy sobie jestem: wściekła, jest mi smutno i nie odchodzimy, trwamy razem ze sobą w bigosie swoich emocji, to moim zdaniem to jest dobra droga.

Podsumowanie I semestru - ZAPRASZAMY

Podsumowanie I semestru - ZAPRASZAMY
28 stycznia 2016 r. o godz. 17.00 - sala gimnastyczna,
- omówienie pracy szkoły i planów na II semestr,
- spotkania z wychowawcami klas.


Harmonogram spotkań z rodzicami w roku szkolnym 2015/2016

Lp. Data Godzina Rodzaj spotkania
1 28 stycznia 2016r. 17:00 Zebranie z rodzicami w szkole podstawowej - omówienie wyników klasyfikacji Śródrocznej
2 19 maja 2016r. 17:00 KONSULTACJE z Rodzicami w szkole podstawowej
3 30 maja 2016r. 17:00 Zebrania z Rodzicami w przedszkolu